Lentelicht

IMG_2967 (1)

De lente dient zich aan. De zon die zich weken of zelfs maanden heeft verscholen achter grauwe wolken, verschijnt nu weer volop. Het licht wat de natuur tot leven doet komen, nodigt ook de mens uit om op te bloeien. Over de lente die openbarst, kwam ik een mooi gedicht tegen.

Zee van zon

Linda Vogelesang

Net als je denkt:
wanneer neemt de winter eens de benen?
breekt de grauwe aarde open
en tasten groene puntjes hoop
naar de ijzige grijze lucht.

Met hun knoppen als zaklampen
schijnen ze eerst nog onderzoekend rond
alsof ze zeker willen weten
dat het hun tijd al is.

Dan barsten ze open.
Zie ze stralen!
Hun zee van zon
kondigt een nieuwe lente aan.

Enerzijds is het openbreken van de grauwe aarde veelbelovend. Tegelijkertijd kan het aandienen van de lente ook in contrast staan tot hoe we ons vanbinnen voelen. Juist nu ons drukke, hectische leven door de coronacrisis tot stilstand is gekomen en we worden uitgenodigd te vertragen, lijkt onze binnenwereld zich aan ons op te dringen. Onze innerlijke wereld is wellicht niet zo stralend en glanzend als de lente zoals hierboven omschreven. Deze tijd brengt ook onrust, onzekerheid en angst met zich mee. Verschillende kleuren dienen zich aan in ons gemoed; grauwe tinten en donkerte vanwege het gemis van onze dierbaren, het snakken naar een knuffel van degenen die zo belangrijk voor ons zijn. Met momenten misschien ook een fleurig pallet wanneer waardevolle herinneringen plots bovenkomen of het lentelicht ons hart verwarmt.

In het dagboek van de Joodse Etty Hillesum, geschreven van 1941-1943, omschrijft zij haar binnenwereld als een landschap:

“Door me heen stromen de brede rivieren en in mij staan de hoge gebergten. En achter struikgewassen van m’n onrust en verwarringen strekken zich de brede effen vlaktes van m’n rust en overgegevenheid. Alle landschappen zijn er in me. Er is ook voor alle plaats.”

Hoe is het om te erkennen wat er binnenin je allemaal leeft; chaos, verwarring, allerlei gedachten en emoties? Wat draag je op dit moment met je mee in deze complexe tijd? Etty Hillesum omschrijft het als: “luisteren naar wat er binnen in me zit” of een “innerlijke ruimte”. We worden uitgedaagd in deze tijd open te staan voor het lijden in ons en van de wereld om ons heen om zo onze diepste gevoelens een plaats te geven.

Het hoopgevende hieraan is dat de twee uitersten, donkerte en licht, als het ware samen geboren worden. Er is geen duisternis zonder licht en andersom. Een periode van donkerte kan wel degelijk betekenis krijgen. "Lijden komt immers altijd voort uit het feit dat er iets goeds, iets moois wat er had moeten zijn, ontbreekt." (Leget, 2012, p. 87) Het verdriet om het gemis van fysiek contact met onze dierbaren bijvoorbeeld komt voort uit liefde voor die mens die nu op afstand is. Carlo Leget haalt in zijn boek 'Ruimte om te sterven' de mooie woorden van Leonard Cohen aan die dit in een van zijn liedjes prachtig omschrijft: ‘there’s a crack in everything, that’s how the light gets in.’ Juist door de scheur, het onvolmaakte, kan het licht een weg vinden en mogen we erop vertrouwen dat het licht uiteindelijk sterker is dan het donker.

Tot slot een gedicht waarin mooi wordt verwoord hoe krachtig het licht kan zijn in vergelijking tot de donkerte.

Licht tegen donker

Karel Eykman

Licht tegen donker
Licht kan wel ingaan
tegen donkere nachten
en jij maar wachten
eens komt de dag aan.

Toen de zon aan de slag kon
ging het donker verdwijnen
mocht de aarde verschijnen
dat begon met de zon.

Kijk dan en zie maar
maak het licht levend
word zelf lichtgevend
voor jezelf en elkaar.

Bronnen:
- Hillesum, E. (1981). Het verstoorde leven, dagboeken van Etty Hillesum, 1941-1943. Amsterdam: Balans.
- Leget, C. (2012). Ruimte om te sterven, een weg voor zieken, naasten en zorgverleners. Tielt: Lannoo nv.

symbool 1

Liefde voor het ene

IMG_0529

‘To love one is to access all’ schrijft Iyengar in zijn boek ‘Light on life’. Juist in een tijd waarin we constant streven naar meer, beter en anders is deze uitspraak van grote betekenis. We willen alles tot ons nemen, of het nu gaat om het verkrijgen van een partner, een huis of het maken van mooie reizen. We verlangen naar het consumeren van de wereld. Waarom zou je kiezen voor het ene als je zo veel moois tot je kan nemen?

Iyengar licht de uitspraak toe met de liefde voor zijn vrouw Ramamani. In plaats van het begeren en verleiden van meerdere vrouwen heeft hij in zijn leven voor één vrouw gekozen. Iyengar schrijft dat hij via haar de volledige vrouwelijke natuur heeft mogen ontdekken. ‘To love one is to access all’. Zou het niet mooi zijn als we durven kiezen en datgene waar we voor kiezen in volledigheid kunnen ervaren?

Ik moet zelf denken aan ons hondje Jos (zie foto hierboven). Sinds we Jos in huis hebben, voel ik mij meer verbonden met dieren in het algemeen. Door de band die ik opbouw met onze hond heb ik het gevoel dichterbij het hele dierenrijk te staan. Ik kijk anders naar dieren en ben vegetariër geworden. Zoals Iyengar dit uitlegt; het verkennen van het particuliere kan een grote rijkheid opleveren. Het unieke brengt mij in contact met het grotere, het universele: ‘The particular is the gateway to the universal’. Ik denk dat Iyengar ons met zijn treffende uitspraak uitnodigt de schoonheid van het specifieke te bewonderen. In onze westerse maatschappij wordt het idee gevoed dat er meer nodig is dan we nu hebben om het leven vanuit tevredenheid te kunnen ervaren. Het is de vraag of de rijkheid van de ervaring hem zit in het najagen van meer. Of durven we te kiezen voor de liefde voor het ene?

symbool 3 stip in het midden van de cirkel

Begin de dag in stilte

IMG_2965Goeiemorgen, zondag. De perfecte dag voor een nieuw voornemen; iedere dag beginnen met een moment van stilte. Even niet meteen op de telefoon, email checken, whatsapp, social media. Begin met het afdelen in jezelf. Hoe voel je je? Wat leeft er in je? Vanuit een bewuste verbinding met jezelf treedt je met aandacht de buitenwereld tegemoet. Een mooie dag!

symbool 6